Mustafakemalpaşa’nın köklü ailelerinden ‘Şenkoyuncu Ailesi’nin büyüğü, ticaret insanı ve merkez sağ siyasetin yereldeki önemli siması Nizamettin Şenkoyuncu (93), son yolculuğuna dualarla uğurlandı.
Yaşlılığa bağlı nedenlerden dolayı dün vefat eden Şenkoyuncu, bugün ikindi vakti Şeyh Müftü Cami’nde kılınan cenaze namazının ardından Adil Mezarlığı’nda toprağa verildi.
DOSTLARI YALNIZ BIRAKMADI
Her zaman Mustafakemalpaşa’nın ‘abisi’ olarak tanınan ve saygı duyulan Şenkoyuncu’yu son yolculuğunda, eski siyasetçiler, iş camiası ve sevenleri yalnız bırakmadı. Siyaset ve ekonomi camiasından STK’lara kadar birçok kanaat önderi cenazeye katılarak, aileye taziyelerini iletti.
Nizamettin Şenkoyuncu, Şeyh Müftü Mahallesi’nden Hacı Hayrullah ve Hacı Ayşe Şenkoyuncu’nun oğlu, Rezzan Şenkoyuncu’nun eşi, Murat ve Fırat Senkoyuncu’nun babası, Mesut, Fatih ve Önder Şenkoyuncu’nun amcası ve Hacı Nebahat Barışıcı’nın abisiydi.
14 YAŞINDA SİYASETE ATILDI, MENDERES’LE ÇALIŞTI
14 yaşında siyasete başlayan, rahmetli Başbakan Adnan Menderes ile çalışarak Demokrat Parti’nin Mustafakemalpaşa’daki teşkilatlanmasında aktif rol alan Nizamettin Şenkoyuncu, belediye meclislerinde, parti başkanlıklarında ve il yönetimlerinde görev yaptığı uzun yıllar içinde vicdanının sesinden bir gün bile uzaklaşmamasıyla tanındı.
‘SİYASETTE SAMİMİ VE DOĞRU SÖZLÜ OLACAKSIN’
Şenkoyuncu, ‘Mustafakemalpaşa’ya Değer Katanlar-1’ anı kitabında yaşamını kısaca şöyle anlatmıştı; “1932 Mustafakemalpaşa doğumluyum. Siyasete 1946 yılında başladım. Şimdiye kadar hayatım hep mücadele ile geçti. Belediye meclislerinde, parti başkanlıklarında ve il yönetimlerinde bulundum. Siyaseti severim. Sert siyasetçi değilimdir, istişareye önem vermek ve yapıcı olmak düsturumdur. Siyaseti şöyle tarif edebilirim, samimi ve doğru sözlü olacaksın. Vaatlerine sadık ve cevap verebilir olacaksın. Vicdanen müsterih olmadığın işlerden uzak duracaksın. Yıllardır devam eden bir belediye hizmet binası ihtiyacımız vardı. Önceki dönem başkanlarımıza nasip olmayan bu hizmet, Sadi başkanımız dönemini bekliyormuş. Harika bir bina yapıldı. Oğlumla beraber ziyaretine gittiğimizde, memur arkadaşlar bizi kapıda karşıladılar. Sağ olsunlar çok ilgiliydiler. Bunları inkar etmem doğru olmaz. Siyaset dışında mesleğimiz de vardı. Rahmetli büyük abimle birlikte Balıkesir de Boraks Madeni’nin nakliyatı ile iştigal ederdik. Ağabeyim o zamanlar belediye meclisindeydi. Yani siyasi çıraklığım ağabeyimin yanında başlamıştır. Hayatı seveceksin, sabahları pencereyi açtığın zaman, ‘hayat ne güzel’ diyeceksin. Ama işini ihmal etmeyeceksin. Ticarette de siyasette de işini mutlaka takip edeceksin. Gelecek nesillere çok çalışmalarını tavsiye ederim. Maalesef gençlerimiz teknolojiye çak meraklılar. Arkadaş edinsinler, sosyal olsunlar, çok çalışsınlar. Sevindirici olan ise; herkesin çocuğunu okutmaya meyilli olması, bu çok güzel bir şey. Benim beş tane ağabeyim vardı. Hepsi vefat etti. Rahmetli doktor ağabeyim derdi ki, ‘oku evladım.’ Ama ben ticarete meraklıydım. Hep bir şeyler alıp satmayı severdim. Çok küçük yaşlarda İzmir’e, İstanbul’a gider araba alıp satardım. Mustafakemalpaşa eskiden pek kalkınamamıştı. Yollarımız çok dardı. Bursa’ya gidip gelmek zordu. Beygir arabaları ile gidip geliyorduk. Koza topluyorduk, onları beygir arabaları ile götürüyorlardı. Bizde giderdik, orada bize bez ayakkabı alırlardı. Çok garibandık, şimdi zenginleştik, modernleştik. Mustafakemalpaşa’da şu anda çok büyük gelişmeler var. Dükkanları, caddeleri, kaldırımları ve yeni yapılan konutlarıyla her geçen gün daha güzel bir kent haline geliyor.”
