ÇAMLICA’DAN İZLENİMLER

KÖYÜN TARİHÇESİ: Çevresinde çam ormanları olduğu için Çamlıca adını almış. Köye ilk yerleşenlerin Yörük olduğu, ilk yerleşim yerinin de şu anda musalla taşının çevresi olduğu söylendi.

Kış mevsimi sert geçtiğinden Kocapınar çeşmesinde hayvanları sulayamazlar. Onbaşı, köyün şimdiki yerine taşınmasına karar vermiş. Köyden yaklaşık 500 kişi çevre il ve ilçelerde yaşamaktadır.

VELİ DEDE TÜRBESİ: Tekke altında bulunan türbede yatan kişinin ermiş kişi olduğu düşünülüyor. Türbe 2006 yılında yenilendi. Çevresinde mezar taşları var.

Mustafakemalpaşa’da İz Bırakanlar Sempozyumu (20-21 Eylül 2013) kitabında Uludağ Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Okutmanı Elif Uğur’un, ‘Mustafakemalpaşa’nın Gönül İklimine İz Bırakanlar: Dedeler’ başlıklı yazısında Veli Dede ile ilgili şunları yazmaktadır: “Çamlıca Veli Dede Türbesi; Çamlıca Köyü’nün eski muhtarı Ayhan Aydın ile yaptığımız görüşmede, 2006 yılında türbenin yeniden inşa edildiğini, namazlardan sonra Veli Dede yatırında dualar edildiğini belirtiyor. Anlatılanlara göre testisine su konulduğunda suyun ertesi günü bittiğini, çocukları ve hastaları şifa amaçlı götürdükleri bilinmektedir. Köyün eski imamlarından Sami Ulutaş’la yaptığımız görüşmelerde ise; 1962-1963 yıllarında var olan mezar taşlarının bugün yerlerinde olmadığını dile getiriyor. Veli Dede türbesinin etrafındaki mezar taşlarında ‘Ya Allah, Ya Muhammed, Ya Ali, Ya Veli, Pirimiz Sultanımız Hacı Bektaşi Veli, Merhum Halife Mehmet Dede ruhu için Fatiha (1212)…” yazısı ile karşılaşıyoruz.

ŞEHİT VE GAZİLER: Çanakkale gazisi Gazi Hasan (Kırk bir dede). Köyden Çanakkale Savaşı’na kırk bir genç gider. Sadece Hasan Dede geri döner. Halk arasında kırk bir dede olarak biliniyor. Bir kolu sakat olarak dönmüştür.

ÇANAKKALE ŞEHİTLERİ: Ömer oğlu Mustafa, 1298 doğumlu. 25 Mart 1915 Kirte Harbinde şehit. Ömer oğlu Salih, 1297 doğumlu. 10 Haziran 1915 tarihinde Azman Deresi’nde şehit. Mehmet Oğlu Süleyman, 1299 doğumlu, 02 Mart 1915 tarihinde Gülhane Hastanesi’nde şehit. Ahmet oğlu Ömer, 1299 doğumlu. 22 Temmuz 1915 tarihinde Asmalıdere’de şehit. Hasan oğlu Ahmet, 1295 doğumlu. 22 Ağustos 1915 tarihinde Haydarpaşa hastanesinde şehit. Ahmet oğlu Halil, 1299 doğumlu. Nisan 1915 tarihinde Kitre Harbinde şehit. İsmail oğlu Hüseyin 1292 doğumlu. 16 Ocak 1915 tarihinde Gelibolu Sığın derede şehit. Mustafa oğlu Mehmet, 1292 doğumlu. 18 Mart 1915 tarihinde Zığındere’de şehit. (Kaynak: Bursa Defteri Dergisi 006/27).

Çamlıca Köyü şehitliğinde aldığımız Çanakkale şehitlerinin listesinin aynen yayınlıyoruz:

Veli oğlu Süleyman, 1305 doğumlu. 23 Mart 1915’te Çanakkale’de şehit. Mustafa oğlu Hüseyin, 1308 doğumlu. 26 Aralık 1915’de Çanakkale’de şehit. İsmail oğlu Hüseyin, 1302 doğumlu. 06 Mart 1915’te Çanakkale’de şehit. Mehmet Oğlu Süleyman, 1299 doğumlu. Mart 1915’te Çanakkale’de şehit.

Mustafa oğlu Mehmet, 1292 doğumlu. 18 Mart 1915’te Çanakkale’de şehit. Ahmet oğlu Hüseyin, 1291 doğumlu. 20 Eylül 1915’te Çanakkale’de şehit. Veli oğlu Mustafa, 1306 doğumlu. 19 Ağustos 1915’te Çanakkale’de şehit. Ömer oğlu Salih, 1297 doğumlu. 10 Haziran 1915’te Çanakkale’de şehit.

Mustafa oğlu Hüseyin, 1308 doğumlu. 15 Mart 1915’te Çanakkale’de şehit. Ahmet oğlu Hüseyin, 1290 doğumlu. 14 Haziran 1915’te Çanakkale’de şehit. Hüseyin oğlu Salih, 1303 doğumlu. 29 Şubat 1915’e Çanakkale’de şehit. Ahmet oğlu Halil, 1299 doğumlu. 25 Nisan 1915’te Çanakkale’de şehit.

Mehmet oğlu Süleyman, 1299 doğumlu. 02 Mart 1915’te Çanakkale’de şehit. Rıfat oğlu Mustafa, 1306 doğumlu. 17 Ekim 1915’te Çanakkale’de şehit. Hasan oğlu Ahmet, 1295 doğumlu. 22 Eylül 1915’te Çanakkale’de şehit. Ahmet Oğlu Ömer, 1299 doğumlu. 22 Temmuz 1915’te Çanakkale’de şehit. İsmail oğlu Hüseyin, 1295 doğumlu. 17 Nisan 1915’te Çanakkale’de şehit.

KORE GAZİSİ: Abidin Aslan, Nuri Kılıç.

Çaltılıbük yolundan dönünce yolun her iki tarafında çam ormanı var. Mantar toplayan insanlar vardı. Genelde çam melkisi olarak bilinen mantar toplanıyor. Kahveci Recai İnci buzdolabından püsküle benzer mehramali mantarını gösterdi.

MUHTARLAR: İbrahim Kaya, Mustafa Bulut, Mustafa Bulut, İbrahim Yılmaz, Süleyman Ulutaş, Sadık Kurşun, İsmail Kara, Süleyman Gümüş, Ayhan Aydın, Hüseyin Yılmaz, Özkan Şen.

Cami ve muhtarlık binası muhtar İsmail Kara zamanında yapıldı. İmam evi Süleyman Gümüş zamanında yapıldı. Elektrik muhtar İbrahim Kaya zamanında geldi.

ÇEŞMELER: Çomar Çeşme (1990’lı yıllarda İsmail Konak tamir ettirdi.), Eyrek Çeşme (Halil İbrahim Güney tamir ettirdi.), Terzi Güney Çeşme, Kökpınar, Boralı Pınar (1960), Karacaboğazı (Osman Yıldırım yaptırmış.), Sarıkız (İsmail Matsar yaptırdı.), Soğucak (Kâhya Dede yaptırdı.), Çampınar, Çobanpınar, Elmapınarı (Mustafa Çoban), Elmalı Çeşme (Seyit Ahmet Koca), Akçadede (Kahya Dede Süleyman Koncuk yaptırır. Tamirini Burhanettin Aydın), Çayıralan Çeşme, Köpürcek Çeşme, Musapınarı, Mahalle Pınarı, Kocapınar, Masıt, Kapaklı içi Çeşmesi, Kulak Dedesi, İki Çeşme, Karaoğlan Çeşmesi, Kılıco Çeşme, Şaban Pınarı, Körkuyu, Delikli Bahçe, Olcay Çeşme, Veli Dede Çeşmesi Kezban pınarı, Çıkrıklı Kuyu, Köyün Kayaaltı mevkiinde Güller Köyü sınırında Suuçtu Şelalesi var. Gürül gürül akıyor.

KÖYDE EĞİTİM: 1963 yılında ilkokul açılır. Cami odasında üç ay eğitim öğretim yapılır.

Yeni okul yapılır. 1995-1996 Eğitim-Öğretim yılında taşımalı sisteme geçilir. Taşımalı sistem başlayınca öğrenciler Güner Şenpamukçu, Balibey, Karaorman, Çaltılıbük Okullarında okumaya devam ederler.

GÖREV YAPAN ÖĞRETMENLER: Kadir öğretmen, Bekir Yaman, Mehmet Başaran, Ural Özülkü, Memduh Taşçı, Mehmet Bulgurcu, Mehmet Sever, Gürbüz Kaplan, Ebu Bekir Polat, Kamil Güler, Süleyman Demir, Ramazan Durmuş.

KÖYDEN YETİŞENLER: Süleyman Demir, Ramazan Durmuş, Hüseyin Bulut, Tahsin Ulutaş, Filiz Kurşun, Gülşen Kaya, Merve Bulut, İbrahim oğlu Süleyman Demir, Faruk Ulutaş, Erhan Tekeş (öğretmen), Ömer Koncuk, İbrahim Tekeş (astsubay), Ayhan Aydın (il genel meclisi üyesi), İrfan Çakmak (iş adamı, Soylu Kalıp), İsmail Aydoğdu (müteahhit), Sami Ulutaş, Mahmut Kurşun (İmam).

KÖYDE SPOR: Köy gençleri kendi aralarında spor yapmak amacıyla delikanlı başı liderliğinde futbol takımı kurarlar. Gençler köyde ilk yıllarda forma ala-bilmek için köylüden teneke teneke buğday ve arpa toplamışlardır. Yeşil beyaz renkli forma alırlar.

Çevre köylerde yapılan futbol turnuvalarına katılırlar. İlk yıllarda köyün ileri gelenleri futbola çok sıcak bakmadığından gençler zaman zaman köy maçlarına babalarından kaçak gitmişlerdir. Öyle ki traktörle tarlaya giden genç traktörü tarlaya bırakıp maça kaçmış ve maçını oynadıktan sonra tekrar tarlaya çalışmaya gitmiştir.

Hatta zaman zaman köyde bulunan ulaşımda kullanılan Skoda marka aracı sahibinden habersiz alıp maça gittikleri de olmuştur. Daha sonraları köy maçlarındaki sağlanan başarılarla tüm köy halkının futbola olan ilgisi artmış ve gençleri desteklemişlerdir. İlçe çapında yapılan futbol müsabakalarında defalarca şampiyonluklar kazanılmıştır. Köyde amatör futbolcular yetişmiştir.

İLK FUTBOLCULAR: Süleyman Demir, Necdet Çakmak, Hayrettin Tekeş, Cemalettin Tekeş, Kaleci Mehmet Emin Ateş, Ramazan Tar, Behçet Şen, Mustafa Yıldırım (Dokuz Mustafa), İsmail Kara.

Köyde spor köy gençlik başkanları önderliğinde yapılırdı. Kestelek turnuvasında 3. kupası alındı. Demireli turnuvasında Çamlıca gençleri şampiyon olur. Aralık turnuvasında Aralık Köyü şampiyon olur. Aralık Spor ile Çamlıca Spor ilçe stadında karşılaşır. Aralık Spor Çamlıca Sporu 2-1 yenerek şampiyon olur. Çamlıca Spor ikinci olur. Çamlıca Spor takım kaptanlığını Necdet Çakmak ve Ramazan Durmuş yaptılar.

GEÇİM KAYNAKLARI: Önceleri şeker kamışı ekilir, suyu çıkarılır, pekmez yapılırdı. Hayvancılık (inek, koyun, arı), çiftçilik (buğday, mısır, arpa, yonca, fiğ), orman işi, Kestelek bor madeni. Bu madenden 58 emekli olduğu söylendi.

Önceden ekilenler. Tütün, ayçiçeği, susam, nohut, bakla, soğan, burçak, şeker kamışı artık ekilmiyor. Geçmiş yıllarda Mehmet Aydın’ın susam yağı çıkaran makinesi vardı. Kolla çevrilirdi. Köyde geçmişte beslenen keçi, eşek, at, manda artık beslenmiyor ve ipekböceği yapılmıyor. Yıllar önce köyün Olcak mevkiinde odun kömürü yapılırdı.

Köyün Maden yanı mevkiinde 1950’li yıllarda Sabri Dermenci linyit kömürü çıkardı. Kömür kapalı bir işletmeyle çıkarılırdı. Bu kömür madeninde köy halkından Hüseyin Hız, Halil Çakmak, Ali Demir ve Süleyman Gümüş çalışmışlardır. Köy kahvehanesi misafirhane olarak kullanılıyor.

Köyde 70 hanede 140 kişi yaşıyor. Orman Köyü.  Ormandan kesim nakliye yapılıyor. Köyün %90’ı emekli. 100 inek, 300 kadar koyun var. Sütleri Çakmak Çiftliği ve Lermioğlu alıyor. Günlük 700 litre ile 1000 litre arasında süt toplanıyor. Kuru tarım yapılıyor. Köyde 60 kadar traktör var.

Bakkal yok, önceden Halil Bey Halil Tekeş Ali Demir Ahmet Burhan İsmail Aydın köy bakkalıydı. Salih Hilal Bey Osman Yıldırım Hasan Saçmacı Ahmet Bulut İbrahim Kaya Kadir Turan kahvecilik yaptılar. İki köy kahvesi vardı. Biri şu andaki kahve diğeri de harmanlık mevkiindeki kahve. Bu kahve süt toplama merkezi olarak kullanılıyor.

BAYRAK ÇEKEN DELİKANLI BAŞKANLARI: Ahmet Şen, Mahmut Gümüş, Behçet Şen.

Çevre köylerden gelen davetliler, köyün girişinde ateş yakarlar. Çalgılarla karşılanırlar. Davetliler para, oğlak, kuzu hediye ederler. Damat evinde toplanılır. Sağdıçların verdiği hediyeler ilan edilir. Gelin ve sağdıçları damat evine giderler, övme yaparlar. Damat ve sağdıçları bahşiş verir.

Her yıl kurban bayramının 2. Günü köy seyirlik oyun eğlenceleri yapılır. Ramazan ayı boyunca her akşam bir komşu iftar yemeği veriyor. Köye Pazartesi ve Perşembe günleri minibüs geliyor. Köyde yaşayanların geneli emekli. Emeklilik Kestelek bor madeninden. Köye ayda bir gün aile hekimi Doktor Berkan Öztürk geliyor.

Akçadede mevkiinde çevresi 5 m civarında üç meşe ağacı var. Çeşmenin yananda evlerde yaprak sarması yapılır, hıdrellez günü burada yenirdi. Bazı zamanlar da yağmur duası yapılırmış. Burada yapılan etkinliği Ahmet Çakmak anlattı.

Köy mezarlığının karşısında iş adamı İrfan Çakmak tarafından 26 Ağustos 2007 yılında yaptırılan Çanakkale şehitleri anıtında 25 şehit adı yazılı.   

Çanakkale şehitliği Hüseyin Yılmaz zamanında yapıldı. 2008 yılı Nisan ayında muhtar Ayhan Aydın zamanında Mustafakemalpaşa Sağlık Meslek Lisesi öğrencilerinin katılımıyla şehitlik yanına 150 adet fıstık çamı fidanı dikilir.

KAYNAK KİŞİLER: Muhtar Özkan Şen, Hüseyin Yılmaz, İsmail Arslan, Ahmet Çakmak, Ramazan Durmuş, Mustafakemalpaşa Belde ve Köylerinde Yaşam 2. Cilt Sayfa 89-102.