AİLE YILI BİTİYOR, AİLELER NE DURUMDA?

Sayın Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan 2025 yılını ‘Aile Yılı’ ilan etmişti.

Yılın sonuna geldik, aile ile ilgili ne var, ne yapıldı ve daha ne yapılmalıydı. Aile konusu sadece güzel sözlerle, nutuklarla hallolmaz. Çünkü aile toplumun temelidir, aile de çürüme var, üzerinde daha çok yapılacak çok önemli işler var. Bunlara köklü çözümler bulunmalı, çareler aranmalı ve hayata geçirilmeli.

Bir zamanlar, birkaç kuşağın aynı çatı altında yaşadığı geniş aile yapısı, yerini çoktan çekirdek aileye bıraktı. Son zamanlardaysa tek ebeveynli ailelerin sayısı hızla artıyor. Bizim kültürümüzde aile çok önemli, hatta en önemli kurumdur. Topluma şekil veren ailedir. Topluma yönetici, rehber, işçi, memur, sanatkâr yetiştiren; öğretmen, doktor, hâkim, savcı yetiştiren ailedir. Topluma başıboş, avare, suç makinesi insan yetiştiren de ailedir. Aile toplumun bir nevi aynasıdır. ‘Toplum ailenin sırrıdır’, desek yeridir. Aileyi ayakta tutma,  toplumu ayakta tutmak demektir.

Benlik, bencillik arttı, evlenenler azaldı. ‘Ya benim de isteklerimi yaparsın ya boşanırım’ diyenlerin sayısı gittikçe arttı. Orta yolu bulmak, ayrılmamak, yuvayı koruyabilmek için iyi niyetli çiftler psikologların, aile danışmanlarının kapısını çalmaya başladı. Evlenmeden önce gözünü kapatan, evlendikten sonra gözünü açıyor. Aileler yıkılıyor, toplum sallanıyor. Bu depremin altında da Çocuklar kalıyor. Okullarda başarısız, kavgacı, sürekli disiplin suçu işleyen çocukların önemli bir kısmı ya dağılan, parçalanan ailelerin çocuklarıdır ya da evinde şiddet olan, geçimsiz ve bencilliğin ön plana çıktığı ailelerin çocukları. Çocuklara kıymaya kimsenin hakkı yok. İnançsızlık yayıldıkça aile eriyor, aile eridikçe nüfus eksiye gidiyor. Nüfusumuz gün geçtikçe eriyor.

En az üç çocuk söylemiyle aileyi 3. çocuktan itibaren ve sadece 5 yıl boyunca, çocuk başına 5 bin TL verilmek suretiyle bu erimenin önüne geçilemez. Ev hanımlarını yok sayan, ev içi emeği ve anneliği yok sayan uygulamalarla, kadını çalışma hayatına çekmek adına gösterilen çabalarla, bu çabaları kutsal sayan zihniyetle ne aile ihya olur, ne de nesil. Aile içi huzursuzluk ve şiddet, evlenme oranlarında düşüş, boşanma oranlarında yükseliş, nüfusun düşmesi, yalnız yaşayanların oranlarında yükseliş, tek ebeveynli ailelerde artış, ahlaki kriz…

Aile yasalarımız konusunda Batılı anlayışı model aldığımızdan bu yana adeta bir tepeden aşağıya doğru yuvarlanıyoruz, Bu gidişatı durdurmak için inancımızı temel almaktan başka bir yol yoktur. Aile bizin son kalemizdir. Üstelik aile tüm olumsuzluklara karşı hala toplumsal bir sığınak olmaya devam etmektedir. Selam, sevgi, saygı, doğru yola uyanlara olsun.