İNSANIN MADDİ VE MANEVİ VATANI VAR

İnsanın, maddi ve manevi olmak üzere iki vatanı vardır.

Maddi vatanımız; taşıyla, toprağıyla, ağacıyla hayvanıyla ve suyuyla bizi bağrında büyüten, elle tutulabilen ve gözle görülebilen unsurların bütünüdür. Manevi vatanımız ise inanç, dil, gelenek ve kültür gibi ruhumuzun evrensel gereksinimlerini doyuran ve daha çok soyut unsurlardan oluşan boyutudur.

Sevgili Peygamberimizin; “Vatan sevgisi imandandır.” (Keşfu’l-Hafa, 1/345) sözü vatan sevgisinin ne kadar aziz ve ehemmiyetli olduğunu gösteren bir nişane gibi adeta. Vatanı sevmek, Vatanın ağacını, taşını, toprağını, havasını, hayvanını sevmektir. Bunları müdafaa etmek, etmek, gözünden bile sakınmaktır. Yeri geldiğinde vatanı uğruna canını feda etmektir. Bu yüzden hala Anadolu’da askere giden gençlerin eline kına yakılır bu yüzden en büyük acılar ‘vatan sağ olsun’ denilerek dindirilir.

Uzun bir süredir ülke olarak orman yangınlarıyla mücadele ediyoruz. Ve ne acıdır ki orman yangınlarının % 35’i insan kaynaklı nedenlerden dolayı yaşanıyor. Çoğunlukla istemeden ve kazara orman yangınına sebep oluyor insanımız. Bazen de bilerek, isteyerek ormanları yakıyor zalim ve hainler. En son Bursa’da meydana gelen yangında şahit olduğumuz gibi.

Yapmak zor, yıkmak kolaydır. Yaşatmak zor, yakmak kolaydır. Bir çam ormanı oluşturmak için en az 20-30 yıllık bir zaman ve çaba gerekmektedir. Aynı çam ormanını yakmak için birkaç dakika yeterli.

Mehmet Akif Ersoy’un dediği gibi,

“Hadi gel yıkalım şu Süleymaniye’yi desem

İki kazma kürek, iki de ırgat gerek

Ancak, hadi gel yapalım şunu geri desen

Bir Sinan, bir de Süleyman gerek.”

Türkiye dediğimizde aklımıza ulu çınarlar, göknar, akçaağaç, dereler, göller, nehirler, bereketli topraklar, yaylaların serin ve temiz havasını ciğerlerimize çekmek gelir. Şehit kanıyla damgalanmış aziz toprağımızı ‘sadık yârimiz’ belleriz. Evet, vatanı sevmek, vatanın ağacını, taşını, toprağını, ırmağını, havasını, gıdasını sevmektir.

İnsan, Allah’ın yeryüzündeki halifesidir. İnsan, insana emanettir, hayvanat, insana emanettir. Nebatat, insana emanettir. Hülasa bütün bir kâinat insana emanet edilmiştir. Bu yüzden insanın cihanşümul bir sorumluluğu bulunmaktadır. Biliyor ve iman ediyoruz ki insan yaptığı şeylerden ve mesul olduğu halde yapmadıklarımızdan da sual olunacağız. Böyle bir sorumluluk bilinciyle ve nazarıyla bakalım yaşama ve doğaya. “Bir küçük meyve için dalı incitme gönül” diyen büyük ve ölümsüz ruhların şuurunu ve merhametini kuşanalım. Vatanımızın her zerre-sini koruyalım, savunalım.

Yanan orman yerleri betonlaşmasın. Ağaç dikme seferberliği başlatalım. İlgili kurumlarında gerekli tedbirleri daha yoğun ve dikkatli bir şekilde almasını tavsiye ediyor ve bekliyoruz.

Sevgi, saygı, barış, kardeşlik, huzurlu, bereketli, sağlıklı bir hafta geçirmenizi Cenab-ı Allah’tan niyaz ediyorum.