BOSTANDERE’DEN İZLENİMLER

1865 yılında muhacirler tarafından ‘Hantepe’ adıyla kurulur.

1900 yılında, şimdi eski köy olarak bilinen Kızıltepe başında susuzluk çekildiği için bugünkü yerine kurulur. Köye 150 hane Karakeçili Yörükleri yerleşir. Köyde üç hane Çerkes, üç hane Balkan muhacirleri, yedi hane de Van Gevaş’tan Fevzioğulları sülalesi zorunlu göç sonunda yerleşir. Yunan işgali sırasında Yunan askerlerinin zaman zaman köye gelerek, yiyecek aldığı söylendi. İlçenin son köyü olan Bostandere, Susurluk Karapürçek Mahallesi’ne sınırdır.

MUHTARLAR: Hasan Alp, Osman Ferik, Hakkı Şahin, Şerafettin Gülcan, Mustafa Gülcan, Süleyman Acar, Ufuk Gülcan. Köyde 94 hanede yaklaşık 260 kişi yaşıyor.

KÖYDE OKUL VE EĞİTİM: 1963 yılında açıldı. 1992 yılında taşımalı sisteme geçilerek, öğrenciler önce Adaköy İlköğretim Okulu’na taşınır. Sonra Güllüce İlköğretim Okulu’na taşındı. 13 öğrenci mevcut. Anasınıfı yok.

GÖREV YAPAN ÖĞRETMENLER: Ahmet Yaren, Kenan Öğretmen Sadrettin Gürses, Necati Varan, Cabbar Koçak, Mesut Konrat, Edibe Konrat, Selahattin Özkan, Canan Mergan, Ahmet Arslan.

CAMİ VE MİNARE: İlk caminin 1910 yılının başında yapıldığı söylenmekte. Bugünkü cami 1995 yılında Mustafakemalpaşalı Hüseyin Usta (Horoz Hüseyin) tarafından yapılmış. Minare, 1998 yılında Erdoğan Şenkaya tarafından, Tırnovalı Mustafa Kurnaz Usta’ya yatırılmış.

GEÇİM KAYNAKLARI: Bakkal Kadir İnci, sekiz yıldır köy kahvesinin yanındaki bakkalı çalıştırıyor. Kahveci Cavit Ferik 1969 doğumlu. Karşısında da eski kahve Naim Salım’a ait. Naim Salım 3. nesil kahveci. Bu kahvenin bitişiğinde Berat Efe Market var.

18 hanede büyükbaş (inek), 5 hanede küçükbaş (koyun ve bir sürü keçi), 10 hane tavuk hanede hayvancılık yapıyor. Günde ortalama dört ton süt dökülüyor. Orman köyü ancak ormanda çalışan olmuyor. Sadece yakacak ve yapacak olarak ormandan yararlanılıyor. Çiftçilik (buğday, arpa, yulaf, mısır, ayçiçeği, nohut, fiğ)

ÖNCEDEN EKİLEN BİTKİLER: Tütün, şekerpancarı, susam, haşhaş, pamuk, çavdar, darı, kenevir, şekerkamışı geçmiş yıllarda ekilirdi. İpekböceği yetiştirilirdi. Şekerkamışından su çıkarmak için Halil Uçar, Ömer Emre ve Hüseyin İnci’nin ağaçtan yapılmış sıkma presi vardı. Şekerkamışı suyunu çıkaran kişi kazanlarda kaynatır, pekmez yapardı.

DAVULGA PEKMEZİ: Davulga meyvesi ormandan toplanır, kaynatılır, toprak küplere doldurulur. Kışın bulgur pilavının yanında içilirdi.

Köyün kenarından Suuçtu’dan gelen dere geçiyor. Değirmen Boğazı mevkiinde bu dere üzerinde 1963 yılında Topraksu tarafından yapılan küçük bir gölet var. Göletin suyu küçük kanallarla Bostandere ve Karapürçek arazisine veriliyor, tarla sulama amaçlı kullanılıyor. Gölet, 2013 yılında ani yağış nedeniyle hasar görmüş. Sel köyün içine kadar gelerek Mustafa Gülcan, Mustafa Ak, Coşkun Altın’ın evlerinde hasar oluşturmuş. Hayati Esin’in de 14 koyunu telef olmuş. O günden beri tamir edilmemiş.

KÖYDE KURULAN DERNEKLER: Engin Ferik tarafından kurulan Bostardere Çınarspor Kulübü, kurucuları ve futbolcuları: Engin Ferik, Musa Acar, Ismer Ferik, Yaşar Alış, Yaşar Gülcan, Harun Acar Sebahattin İbiş, İsmail Gülcan, Adnan Tetik Hikmet Tetik.

1976 yılında yapılan Karaorman Köyü turnuvasında üçüncülük kupası almıştır. 1979 yılında köyler arası turnuvada, ikincilik kupası almıştır. Köyün tanıtılmasında öncülük yapmıştır.

KÖYDE İLKLER: İlk bisikleti İsmail Ferik ile Veli Önder aldı. İlk traktörü (415) Kamil Tetik aldı. Emin Ferik ilk radyoyu aldı. 1976 yılında köye elektrik verilir. İlk televizyonu İsmail Ferik aldı.

GAVURHARMANI MAĞARASI: Mağaranın çevresinde kamp için uygun alan var. Yerleşim alanı, su kaynağı yok, yakacak, yabani hayvan var. 240 metre rakımda bulduğumuz Gavur Harmanı Mağarası, yakınında bulunduğu söylenen Höyük Tepe yüzünden definecilerin uğrak yeri olmuş. Çevrede sayısız kazı yapılmış. Yaklaşık 60-70 cm çapında bir girişten girerek tahminen 4-5 metrekarelik alçak tavanlı bir mağara olmasına rağmen bir yerlere giden bir tünelin girişi olduğu inancıyla olsa gerek her yöne doğru kazı yapılmaya çalışılmış. Aslında bulduğumuz bu mağaranın hemen 3 metre yanında daha dar girişli ama yine fazla devam etmeyen ikinci bir mağara daha var. Dikey herhangi bir bölüm yok. Kuru mevsimde mağaranın yakınına kadar ancak arazi araçları ya da traktörle ulaşım mümkün. Traktör yolu niteliğinde bir yola sahip. Jeomorfolojik bir bulguya rastlanmadı. Mağara içi zemin blok taş kaplı. Arkeolojik bulguya rastlanmadı. Mağara çevresinde taş ocağı, yol yapımı, depo sahası, yerleşim alanı ve atık sahası gibi tehditler görülmedi. (Kaynak: Mustafakemalpaşa Mağara ve Şelaleleri kitabı 2018 Mağara Araştırma Derneği Bursa Şubesi Temmuz 2017 BCRA 3C Rakım:240 m Uzunluk: 4 m Ekip: Âlim Ölmez, Attila Ülgen, Çizim: Attila Ülgen, Kadir Gürses, Burcu Çavdar)

Değirmen Boğazı mevkiinde Veli Desem’in üç kayalı su değirmeni varmış. Sel gelince değirmen de hasar görmüş, tarihten silinmiş. Değirmenden sadece birkaç taş duvar ve beton oluk var. Değirmenin suyu ileride bulunan yaklaşık 60 metre uzunluğundaki tünelden verilirmiş. Köyün civarında ormanlık alana 2000 yılında Orman Müdürlüğü tarafından fıstık çamı dikildi. Fıstık çamları toplanıyor.

Mustafakemalpaşa’da hıdrellez denilince akla gelen ilk köylerden.  Her yıl dere kenarında yapılan hıdrellez etikliğinde köy halkı ve misafirlere pilav ve helva ikram edilir. Derenin iki yakası insanlarla dolar-taşar.

Havranlı Fehim Çekiç, köyün hıdrellez etkinliğine yıllardan geldiğini söyledi. Dönme dolap, atlıkarınca, uçan sandalye kuruyor. Gelenleri eğlendiriyor. “10 yıldan beri buralara gelirim” diyen Fehim Çekiç, en eski hıdrellez şenliklerinin Bostandere, Koşuboğazı, Ocaklı, Karapürçek ve Yamanlı’da yapıldığını söylüyor ve “Babam da köylerde gezici demircilik yapardı” diye ekliyor.

KAYNAK: Muhtar Ufuk Gülcan, Süleyman Acar (eski muhtar), Ahmet Yordam (fotoğraf sanatçısı), Patikalar Dergisi Sayı:53 Mustafakemalpaşa Mağara ve Şelaleleri Kitabı 2018