1874 Osmanlı-Rus Savaşı’ndan sonra Dağıstan’dan üç hane; Halil Köse, İsa Hoca ve Derviş Hüseyin adlı, Dağıstan kökenli haneler köye yerleşmiştir.
Raif Kaplanoğlu, Doğancı Köyü ile ilgili şu bilgileri vermektedir: “Mustafakemalpaşa ilçesi merkez bucağına bağlı bir köy. İlçenin kuzeyinde, Mustafakemalpaşa’ya 8 km uzaklıktadır. Mustafakemalpaşa çayının güney kıyısındadır. Köyün adının, sarayın doğanlarına bakan ‘doğancılar’ ile bir ilgisi olmalıdır. 1530 tarihli tahrirat defterine göre diğer adı İlyaslar olan Doğancı, bu olmalıdır. 1895 ve 1908 Yıllığı’na göre 59 hane bulunan köyde, 1927 yılında 219, 1990 yılında 481, 1997 yılında 383 kişi yaşamaktaydı. Eskiden köy yakınlarında Uzgur/Özgür Çiftliği adlı bir yerleşim yeri vardı. Küçük ve büyük olmak üzere iki çiftlik idi. Yanındaki geniş düzlük de Uzgur Ovası olarak anılmaktadır. Köyde bugün Dağıstanlı ve Bulgaristan göçmenleri yaşamaktadır.”
1950 göçmenleri Ali Demirkol ve Mahmut Çiftçi 1989 Bulgaristan göçmeni Yakup Topaloğlu bahçeli evinin bir odasında yöresel kültür sergisi var. Köyde 65 hanede 195 kişi yaşıyor.
GÖREV YAPAN MUHTARLAR: Muhittin Şen, Hasan Aydın, Halit Coşkun, Mahmut Kara, Fevzi Yılmaz, Ali Şen, İsmail Ata, Ahmet Demir, Ali Ata, Ömer Coşkun, Faruk Ertuğrul, Ali Hikmet Kurt, Ali Savaş, Saim Kılıç. Ayhan Şen.
KÖYÜN ORTAK MALLARI: Mustafakemalpaşa Çayı üzerindeki eski köprü Muhtar İsmail Ata ve babası Halil İbrahim Ata ile köylüler bir araya gelerek yapıldı. Şimdiki köprü Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından yapıldı Bu köprü muhtar Ali Hikmet Kurt zamanında başladı, Ali Savaş döneminde açıldı. Domates biber indirme rampası muhtar Faruk Ertuğrul zamanında 1994 yılında yapıldı. Kantar muhtar Ömer Coşkun zamanında 1987 yılında yapıldı. Doğancı köyü hizmet binası muhtar Ayhan Şen zamanında 2021 yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından yapıldı.
Köy otobüsü muhtar Faruk Ertuğrul döneminde alındı. Orhan Ata ve Hayati Adalı şoförlerdi.
GEÇİM KAYNAKLARI: 100 dönüm zeytin ağacı, 5 dönüm meyve bahçesi. 7000 dönüm sunulabilir arazi var. 200 koyun 250 inek beslenmekte ortalama 100 kovanı arı var. Kavun, karpuz, domates, salça biberi, mısır, yonca tarımı yapılıyor. Köyde iki kahvehane var.
Köyde Halil İbrahim Ata yani Halil İbrahim Ağa konağı var 1950 yılında zamanın kaymakamının önerisi ile yapılmış. 2005 yılında kanalizasyon çalışması yapılarak alt yapı tamamlanmış.
KÖYDE İLKLER: İlk bisikleti Halim Ertuğrul, Recep Kuru, Ali Osman Tunç aldı. İlk traktörü Mehmet Dinç ve Raif Adalı aldı. Forson marka Demir tekerlekliydi. İlk televizyonu Almancı Salih Kaya getirdi. Elektrik 1972 yılında Muhtar İsmail Ata zamanı geldi.
YETİŞEN ÜRÜNLER: Buğday, ayçiçeği, mısır, fasulye, pancar, susam, şeker kamışı, kavun, karpuz, şeftali, armut. Önceki yıllarda köyde şeker kamışı ekilirdi. Şeker kamışı suyu çıkarılırdı. Köye ait bir pres vardı. Hacı Halit ve Sefer Kurt’un presi vardı. Presler at ile döndürülürdü. Şeker kamışı suyu kaynatılır, pekmez yapılırdı. Karpuz pekmezi da yapılırdı.
HIDIRELLEZ: Hıdırellez’den önce gençler heybeleri ile ev ev dolaşır, “hıdırellez topluyoruz” diyerek her haneden gücü yettiğince hediyesini alır. Sürü sahipleri kuzu verir, evlerden de buğday toplanır, köy dibeğinde dövülür. Karaağaçlık mevkiinde toplanılır, keşkek pişirilir, köy halkı ve çevre köylerden gelen misafirler her beraber yenirdi. Keşkek ile birlikte gençlik başkanının aldığı köpük helvası da ikram edilirdi. Hıdırellez şenlikleri genelde cuma günleri yapılır. Gençler, yağlı güreş yaparlar, birinci gelen güreşçiye kuzu hediye edilir. Genç kızlar karaağaçlara salıncak kurup sallanırdı.
Günümüzde muhtarlığın önderliğinde yapılıyor. Köy halkı ve çevre köylülerin katılımıyla köy meydanında keşkek, ayran ve helva ikram ediliyor.
KÖYDE EĞİTİM: Köydeki ilkokul 1990’lı yıllarda öğrenci sayısı azalır. Taşımalı sisteme geçilir. Şu anda ilkokul, ortaokul ve liseye 10 öğrenci gidiyor. Okul bahçesine fidanlar 1967 yılında Ömer Topbaş öğretmen zamanında dikildi.
GÖREV YAPAN ÖĞRETMENLER: Delirellili Mustafa Bey, Nizamettin Alp Öğretmen, Salih Öğretmen, Rıza Çiftçi, Veli Alp, Halil Öğretmen, Cemal Topbaş, Yakup Çebi, Yücel Öğretmen, Levent Erdoğan (Beşiktaş kulübü yöneticisi). Halil Öğretmen, İsmail Öğretmen, Neşe Öğretmen, Mustafa Çakır, Hamiyet Abanoz, İlimdar Öğretmen, Tuncer Öğretmen.
KÖYDEN YETİŞENLER: Halil Dinç, Ersel Şen, Gökay Şen, Fikret Tunç (polis), Ali Oksak, Furkan Savaş, Gökhan Korkmaz, İlkay Aydın, İshak Aydın (mühendis), Muhittin Şen, Yakup Terkin, Mehmet Kurt, Mehmet Kaya (imam), Mustafa Dinç (diş hekimi), İshak Kurt, Ece Dağlı, Hasan Erfiliz, Nedim Kılınç, Tuğba Ata, Merve Karaabalı, Melike Kılınç (öğretmen), Samet Köse, Turgay Savaş (maliyeci), Kenan Korkmaz (işletme).
Cami: Doğancı Köyü Camii 1977 yılında muhtar Ali Ata zamanında köy imecesi ile yapıldı.
Ustaları Mustafakemalpaşalı Süleyman Gececi ve Mustafa usta, Minaresini 1953 yılında Mehmet Kara (Koca Mehmet) yaptırmıştır.
DOĞANCISPOR: Doğancı Spor Kulübü İsmail Köse, Ahmet Kaya önderliğinde öğretmen Levent Erdoğan desteğiyle 1968 yılında kuruldu. Köyde ve çevre köylerde yapılan futbol turnuvalarına katıldı. 2025 yılında kulübün adı Doğancı Mahallesi Gençleri Eğitim Kültür Dayanışma ve Sosyal Yardımlaşma Derneği olarak değiştirildi. Başkanı İsmail Yılmaz.
KULÜP BAŞKANLARI: Mehmet Doğan, Ali İhsan Şen, Nihat Serin, Sinan Ata, Rahmi Köse, Osman Karabalı, Erkan Dinç, Ayhan Şen.
Doğancıspor’un bazı yıllar aldığı kupalar, 1987 yılında Yavelli Turnuvası’nda Karaoğlanspor’u penaltılara yenerek şampiyon oldu. 1997 yılında Doğancı Köyü’nde yapılan turnuvada Tepecikspor’u yenerek şampiyon oldu. 2012 yılında ilçe stadında Yalıntaş ile oynadığı maçı kazandı ve 3 oldu. 02.02.2020 tarihinde Yamanlı Turnuvası’nda Yamanspor’u yenerek şampiyon oldu.
Doğancı Köyü’nde 1960’lı yıllarda yedek subay olarak görev yapan öğretmen Levent Erdoğan zaman zaman köyü ziyaret eder. Öğretmen Levent Erdoğan anısına Beşiktaş Taraftarları Derneği üyelerinin katılımıyla 09.01.2026 tarihinde mevlit okutuldu, konuklara yemek ikram edildi.
DOĞANCI DOĞANSPOR GENÇLİK KULÜBÜ DERNEĞİ: Mahalle gençlerini spor tekniğine uygun olarak yetiştirmek; fikri, ahlaki, kültürel ve içtimai bakımdan gelişmelerini sağlamak, milli birlik, beraberlik ve sevgi-saygı bağlarını kuvvetlendirmek ve gençliğe yararlı işler yapmak amacıyla kuruldu. Forma rengi kırmızı-beyazdır.
KURUCULAR: İsmail Köse Eyüp oğlu 1933 doğumlu, Nizamettin Şen Muhittin oğlu 1938 doğumlu, Mustafa Kara Mahmut oğlu 1943 doğumlu, Sadık Ertuğrul Halim oğlu 1949 doğumlu, Ekrem Yılmaz İ.Hakkı oğlu 1930 doğumlu, Zülkarni Demir 1949 doğumlu, Ahmet Karaabalı M Ali oğlu 1940 doğumlu. (Kaynak: 29 Ağustos 1968 tarihli Ataeli Gazetesi)
DOĞAL HAYAT: Köyün alında geçen ve Uluabat Gölü’ne akan Mustafakemalpaşa Çayı’nda eskiden yayın balıkları, gibrin balığı, turna balığı, sazan, yılan balığı, kefal, kızılkanat, kayabalığı, çamur balığı gibi balıklar bol bulunurdu. Şimdilerde suyun aşırı kirlenmesi nedeniyle çoğunun nesli tükendi ve bir kısmı da az bulunmaktadır.
AFETLER:1950 yılında şarbon hastalığı hayvanların telef olmasına sebep oldu. 1975 yılında köyde dolu felaketi yaşandı, ekili arazilerin büyük bir kısmı zarar gördü ve mahsul alınamadı. 1981 yılında derenin taşması sonucu Ali Işık, Engin Çubuk’un evleri su altında kaldı. Kerpiçten yapıldığı için tamamen yıkıldı.
YEMEKLER: Şura; Ekmek hamurunun içine sarıkök denilen baharat konur ve küçük ekmekler pişirilir. Bu ekmeğe ‘şura’ denilir. Tatlı Çödü; Yufka, süt, pirinç, sarıkök karışımı ile yapılan tatlıdır.
KAYNAKLAR: Muhtar Ayhan Şen, Ali Ata, Mustafa Tanık Halil Savaş Sami Köse, Ahmet Yordam, Patikalar Dergisi Sayı: 42, Rasim Balaban Emekli Öğretmen-Araştırmacı Yazar
